İsmet R.Selçuk - <ismetselcuk01@hotmail.com>
Nerede o!..
Adana’nın “sarı sıcağından” korunmak için “mendilini ıslatıp” kafasının üzerine koyanlar...
“Çelik-çomak” oynayanlar...
“Bezden futbol topu” icat edip “mahalle maçı” yapanlar...
Kaldı mı?..
Fırıldak çevirenler...
Gulle oynayanlar...
İp atlayanlar...
Teksas-Tommiks okuyanlar...
Nerede o!..
Komşunun bahçesindeki ağaçtan “mandalina” çalanlar...
Sonra da;
Aynı ailenin çocuğuna ikram edenler...
Kaldı mı?..
Yazlık sinemalarda;
“Çekirdek çitleyenler”...
Radyodan;
“Arkası yarın” ve “tiyatro” dinleyenler...
Nerede o!..
Komşuluklar...
Akrabalıklar...
Dostluklar...
Arkadaşlıklar...
Kollarına kesici aletle “çizik atıp” süzülen kanı birleştirip “kardeş” olanlar...
***
Kaldı mı?..
O eski öğrenciler...
Sevdiğine “mektupla arkadaşlık” teklif edenler...
Methiyeler dizenler...
Şiirler yazıp “kitabının arasına” gizlice sıkıştıranlar...
***
Nerede?..
Akşam olduğunda birbirlerini “ailece ziyaret” edenler...
“Savan” serip geceleri sokakta derin sohbete dalanlar...
Gaz lambası ışığında “ders” çalışanlar...
Kazanda su kaynatanlar...
“Leğende” çamaşır yıkayanlar...
Ninesinden-dedesinden “hikaye” dinleyerek uyuyanlar...
***
Başlıkta;
“Bu yazıyı gençler okumasın” dedim...
Dilerlerse;
Okusunlar...
Ama;
Yaşamadılar...
Muhtemelen;
Anlayamazlar...
Çünkü;
Kaleme aldıklarımın tümü...
Bizim nesil ve daha büyükler için;
“Nostalji”...
Günümüz gençliğine;
“Yabancı”...
***
Hani;
“Silah çıktı, mertlik bozuldu” derler ya...
Aynen;
Öyle oldu...
Maalesef;
Tüm geleneklerimiz ve göreneklerimiz teknolojiye yenik düştü...
