Memleket bu aralar mevsim normallerinin çok çok altında ve soğuk.
Herkes üşüyor, herkes titriyor.
Ama bu sefer sadece nisandaki kıştan değil; kimi yokluktan, kimi açlıktan.
Kimi bugünü yaşayamamaktan, kimi de gelecek kaygısından.
Birileri adaletle problemli, diğeri ekonomi ile.
Sağlık, eğitim, adalet kaygısı ve korku ile birlikte ortaya karışık.
Bakkal Rıza Efendi, demliğin kapağını açıp çayı karıştırdı.
Sonra, ekmek dolabından en sıcağından, en çıtırından bir ekmek aldı.
Yan dükkandan komşusu Çeyizci Sema Hanım'a seslendi; "buyrun lütfen. Allah ne kısmet ettiyse yiyelim."
Sema Hanım başını hafif öne eğip, gözlüğünün üzerinden gülümseyerek baktı, kapıda duran Bakkal Rıza Efendi'ye:
"Hay hay..." dedi ve sabah erken kalkıp hazırladığı yumurtalı ekmeği aldı masanın üzerinden.
Bakkal dükkanında sebze sandığından yapılmış eğreti masasına başköşedeki tahta sandalyeye oturdu.
Düğününde hanımın çeyizlerini hazırladığı diğer yan komşu Züccaciyeci Selim, çayları çoktan doldurmuştu bile...
Hepsinin bu hayatın içerisindeki sorumlulukların isimleri farklıydı ama hepsinin derdi aynıydı.
Bakkal Rıza Efendi:"Ahhh şu
A' sından,B' sine,Ş' sine üç harfli marketler !." diyordu.
Sema Teyze de:" başını bağrını yesin o English lerin, Coco ların, Home ların..." diye veryansın ediyordu.
En fazla endişeli olan ise, Züccaciyeci Selim idi.
Lokma boğazına takılıyordu.
Yaşı 30, yeni evli ve daha küçücük bir bebeği vardı.
Dükkan kira, ev kira, her şey ateş pahası.
Son yudum çayı içti, getirdiği zeytin salatasının kabını sonra alırım dedi ve
"bugün cumartesi bereketli olur inşallah hepimize." diyerek dükkanına geçti.
Aynı saatlerde Sanayici Hulusi Bey de geceden uykusuz gözleriyle haberleri izliyordu.
Yükselen dolar ve euro yetmiyormuş gibi bir de devre sonu faizi, personel maaşları, sgk, vergi.
Üzerine bir de yüksek rekabet.
Organize' den yan komşusu gelmişti kahveye.
Onda da farklı değildi durum.
Milyonlarca dolar yatırım yap, sonra şikayet et.
Sağlık, inşaat, eğitim, gıda farkı yok,
Döviz, iktidar, Trump, Ortadoğu, Rusya, ulusal, küresel piyasalar farketmiyor sorun aynı.
Emeklisinden, sanayicisine endişe tavan, umut taban.
Son bulur umarım.
Bereketli haftalar.
Mümtaz YURDAER
