“Yaşamak;
Bir ağaç gibi…
Tek ve hür…
Ve bir orman gibi
Kardeşçesine…”
Ne güzel söylemiş Nazım Hikmet…
Dili, dini, rengi, ırkı ne olursa olsun…
Yaşayabilmeli kardeşçesine…
Umudu aşılamalı, dostluğu pekiştirmeli…
Paylaşmayı çoğaltmalı…
Her günü yaşamalı bayram gibi…
Varsıl coğrafyada…
Verimli topraklarda…
Adam eksen adam biter ya…
Olsun…
Yokluğa, yoksulluğa inat…
Yaşamalı…
Çocukça bakabilmeli bazen hayata…
Savaşa inat barışı haykırmalı…
İnsanlığı yitirmeden…
Korku dağlarına kapılmadan…
Gelecek korkusu yaşamadan…
Kula kulluk etmeden…
Yaşayabilmeli…
İnsanca, onurluca…
Kardeşçesine…
Yaşayabilmeli…
Her günü…
Bayram tadında…
